Ga!
Waar de natuur overheerst, is het rijk aan schoonheid.
Wat? - Dat is iets wat jouw oma altijd zei.
Ik word deze rit nooit beu.
Is het niet schitterend?
Ik zie bomen, opa... en sneeuw.
Dus... je vader en moeder zijn in Europa aan het rondreizen.
En ze hebben mij niet mee genomen.
Ik ben zo blij dat jij hier bent, Boterbloem.
Mama zei dat u wel wat gezelschap kon gebruiken.
Je bent niet gewoon gezelschap...
...je bent familie.
Jammer dat je niet een dag eerder bent gekomen.
We hadden naar de Race to the Sky kunnen gaan kijken.
Eén van de grootste hondenslede races van het land.
Hondenslede race? In welke eeuw leven we nu?
Je had ervan genoten. Heel erg opwindend.
Honden zijn imponerend.
Als je wilt dat ik langzamer rijdt zodat je meer van het uitzicht kan genieten,
hoeft je het maar te zeggen.
Vind je het erg als we in de stad stoppen? Ik moet naar het postkantoor.
Hoe ver is de stad?
We zijn er. - Is dit de stad?
Ja.
Ik hou van deze stad.
Dit vind je niet terug in Boston.
Hier is het. Wil je ons postkantoor zien?
Heel erg verleidelijk, opa, maar ik denk dat ik hier maar wacht.
Verdomme, jongen. Dat is nu al de vierde race die je hebt verloren.
De vierde! Je begint me in verlegenheid te brengen.
Tegenover de hele stad.
De sledes zijn krom van het ongeluk van vorige week en de honden zijn erg moe.
Misschien moeten we ze wat laten rusten. - Smoesjes, smoesjes, smoesjes.
Jij bent niks anders dan een moederskindje vol met smoesjes.
Hier zo. - Goede race, Ozzie.
Hou op met kniezen. - Heep.
Is dat een manier om die jongen te behandelen?
Bemoei jij je maar met je eigen zaken, Hale.
Zou jij niet thuis... een hartaanval moeten krijgen?
Kom op.
Hallo, Mr. Hale. - Hoi, Jack.
Heeft u de race gezien? Ik kwam als vierde binnen in de junior divisie.
Vierde? - Ik was eerste tot de laatste bochten.
Het viel mij op dat jij in de bochten vaak remde,
net wanneer de honden echt willen gaan rennen.
Opa? Ik heb het koud en verveel me. Ik heb het koud en ik verveel me.
We zorgen dat je thuis komt en dat je het warm krijgt.
Ryann, dit is Jack Ferguson, woont naast ons.
Dit is mijn kleindochter. Zij komt uit Boston.
Stadsmeisje, hè?
Ik moet de honden eten gaan geven. Het was leuk om je te ontmoeten, Ry.
Waar zit je naar te kijken? - Heeft u satelliet TV?
Nee, maar ik heb warme chocolademelk. Kom op.
Je moeder heeft mij een lijst met hoofdstukken gegeven die je moet lezen,
zodat je niet achterloopt op school.
Het lijkt heel wat werk.
Niet echt. Ik ben best goed op school.
Speel je nog steeds voetbal? Nee?
Je was toch een goede speler, of niet?
De meisjes van de Beacon Hill spelen geen voetbal.
Zij zeggen dat het voor jongensachtige meisjes is.
De Beacon Hill meisjes?
Brittney en Chloe. Zij zijn de populairste meisjes uit mijn klas.
En dat zijn vriendinnen van jou?
Ik zeg tegen anderen van wel, maar...
ik denk niet dat zij hetzelfde over mij zeggen.
Ik begrijp het.
Zij hebben de beste mobiele telefoons, de mooiste kleding...
Brittney gaat in Italië skiën en Chloe's familie heeft een eigen woning in St. Barts.
Indrukwekkend.
En ik zit hier vast in Montana.
Ja, ja. ja.
Een droevig lot voor een klein meisje.
Bedtijd, Boterbloem.
Wil je dat ik een verhaaltje voorlees?
Opa, ik ben tien.
Oja. Juist.
Sorry.
Hoi, logeer jij bij Mr. Hale?
Ja. - Wij verzamelen dennenappels.
Wil je meekomen?
Dennenappels? Gossie, dat klinkt echt opwindend.
Zij komt hier niet vandaan, Rusty. We gaan.
Deze bergmensen zijn gestoord.
Wat is dit allemaal? - Mijn wensboek.
Alle dingen wat ik wil hebben. - Wat is dit?
Een clip voor in je haar. - Veertig dollar?
Cloe heeft er eentje. Is echt heel mooi. - Ik snap het.
Van mama en papa mag ik het meeste hiervan niet hebben.
Zij zeggen door niet alles te krijgen wat ik wil, je karakter vormt.
Ik denk dat ik heel veel karakter zal hebben als zij mij alles zouden geven als verrassing.
Dat denk je, hè?
Maar ik krijg nooit leuke verrassingen in mijn leven.
De wereld zit vol met verrassingen
als je er op de juiste manier naar kijkt.
Dat klinkt als opa praat.
Maar bedankt om mij op te vrolijken.
Hallo.
Wat is er?
Ik hoorde iets. Er zijn hier toch geen geesten, hè?
Nee. Waarschijnlijk een wasbeer.
Ze vinden het leuk om een rotzooi van de vuilnis te maken
als ik vergeet de vuilnisbakken dicht te doen.
Laten we ze verrassen.
Het is een hond. - Alleen maar een hond?
Niet zomaar een hond. Een buitengewone hond.
Moet je kijken hoe groot hij is.
Voorzichtig...
hij kan wild zijn.
Wild? - Wild. Er zitten hier ook wilde honden.
Deze hond is er niet goed aan toe. We kunnen maar beter de dierenarts bellen.
Hij heeft gevochten. Waarschijnlijk met een beer of een wilde kat.
Hij kan inwendige bloedingen hebben. - Gaat hij dood?
Het ziet er niet goed uit. Hij kan amper adem halen, heeft waarschijnlijk een doorboorde long.
En Bill, dat is geen hond... in ieder geval niet helemaal.
Wat bedoel je? - Kijk dan naar hem.
Hij heeft veel van een wolf in hem. Het is een hybride.
Kunnen we hem houden?
Dit dier verkeert in een slechte toestand, Bill.
Ik zou kunnen opereren, maar ik denk dat de enige redelijke optie zou zijn...
om hem in te laten slapen. - Ga je hem doden? Hij heeft niks gedaan.
Je kan hem niet zomaar doden. - Juist.
Als hij wilt sterven dan kan hij hier sterven.
Maar ik laat je hem niet doden.
Ik zal het goed met je maken. Zal ik morgen weer kom kijken?
Dan zal de enige vraag vast nog zijn... verwijdering.
Wacht eens eventjes, Doc.
We hebben het hier over een wolf, toch? Zoals...
Ik bedoel, is het veilig?
Hij is niet in staat om iemand iets aan te doen.
En hij ziet er meer uit als een hond dan een wolf.
Het is veilig.
Bedankt, Doc. - Oké.
Oké, Ry...
we zullen hem laten slapen en kijken dan hoe hij morgenochtend eraan toe is.
Kunnen we hier de verwarming voor hem neerzetten?
Natuurlijk. - Dank je, opa.
Dit is Call of the Wild, door Jack Wilder.
Een van mijn favoriete boeken,
toen ik net iets ouder was dan jou.
Maar de kinderen tegenwoordig, wel...
Dit gaat toch niet over konijntjes of feeën ofzo, toch?
Het gaat over een hond.
'Buck las geen kranten anders had hij geweten dat er problemen op komst waren...
Wie is Buck?
Buck is een hond.
Het schrijven wordt nogal opgedirkt, vind je het goed als ik het omschrijf?
Omschrijf? - Het in mijn eigen woorden vertellen.
Oké. - Goed.
'Het was 1897
en er was goud ontdekt in de Yukon.'
Dat ligt in Canada. - Juist.
Ergens in het zonnige Californië was een hond, genaamd Buck
die op een enorm landgoed woonde.
Buck was vier jaar oud.
Deels Sint Bernard en deel Schotse herder.
Hij was groot en erg slim,
en hij woonde als een koning.
Op het landgoed werkte een tuinman met een duister hart.
Toen hij hoorde dat er een goede markt was voor sterke honden,
nam hij Buck op een nacht mee om een vreemde man te ontmoeten.
Geld wisselde van handen
en de tuinman overhandigde de riem aan de andere man.
Buck kon niet weten dat toen die tweede man hem weg voerde
hij zijn thuis nooit meer weer zou zien.
Wat vind je ervan als we hiermee morgenavond verdergaan?
Ik heb nog geen slaap. Blijf maar doorlezen.
Ryann.
Boterbloem.
Boter...Boterbloem.
Ry.
Wat doe je? - Hij voelt zich beter.
Hoe lang ben je hier al?
Net toen de zon opkwam.
Hij denkt dat hij een hond is. Hij wilt vrienden zijn.
Mag ik hem houden? - Ryann, dat is een wild dier.
Nu niet meer. Ik heb hem een naam gegeven.
Echt waar?
Buck.
Ik wil dat je begrijpt, dat zelfs als hij er helemaal bovenop komt,
hij nog steeds een wild dier is. Hij kan niet in een huis wonen.
Luister... ik moet wat boodschappen gaan doen in de stad.
Zullen we een ijsje gaan halen?
Kunnen we voor Buck wat eten gaan halen?
Natuurlijk. - Kom we gaan.
Hallo, Mr. Hale. - Hallo, Marla. Hoe gaat het vandaag met je?
Met mij goed en met U? - Geweldig. Dank je.
Mooi.
Zou je een eigen oorflap pet willen hebben?
Bent u gek geworden? Ze zullen me op school uitlachen.
Hé, heeft u ook wolveneten? - Wolveneten?
Bedoel je eten voor een wolf?
Nee, ik ben bang van niet.
Wat is dan het beste hondeneten wat er is?
Ik heb het zelf niet geproefd, maar het duurste wat we hebben
is het Happy Dog Banquet Feast. Dat zijn die blikken daar.
Ry, ik denk dat droogvoer goed genoeg voor Buck is.
Mama en papa zeiden dat ik mocht kopen wat ik wil
en ik wil dat Buck het beste eten krijgt.
Zet dit op mijn rekening, oké Marla?
Geen probleem, Mr. Hale.
Ik heb nog iets voor u.
Het is voor Marcy.
Eigenlijk is het voor u.
Het is die oude trui die u altijd droeg.
Uw vrouw vroeg mij om wat lederen stukken
op de ellebogen te naaien.
Ik was het zo'n beetje vergeten.
Het spijt me.
Ze haatte deze oude trui.
Ze pestte mij er altijd mee dat ze die weg zou gooien als ik een keer niet zou kijken.
Ik dacht dat ze...
dat uiteindelijk had gedaan.
Nee. Ze wilde hem alleen voor u opknappen.
God zegene U, Mr. Hale.
Kom op, Buck. Kom op. Het is heel aangenaam.
Kan ik hier vanavond met Buck slapen?
Wat zijn jouw kansen, denk je, dat ik jou in een koude garage met een wolf laat slapen?
Als u het zo brengt, vast niet veel.
Goed geraden.
Daar heb je een prijs voor gewonnen. - Wat?
Alle tandpasta die op jouw tandenborstel past.
Kom op. - Welterusten, Buck.
Zal ik door blijven lezen? - Ja.
Probeer wakker te blijven zodat ik bij het goede stuk kan belanden, oké?
'Buck werd in een bagage ruimte gestopt van een grote express trein.
Deze trein reisde helemaal naar de zee,
waar Buck aan boord ging van een vrachtschip.
Zeven dagen lang voer het schip richting het noorden.
En zeven dagen lang had Buck weinig te eten.
Het weinige eten dat hem werd gebracht,
werd hem gebracht door een man in een rode trui.
Buck gaf die man de schuld van alles wat er met hem gebeurde.
Toen hij zijn kans zag,
probeerde Buck weg te lopen...
maar de man had een knots.
Buck was nog nooit van zijn leven door een knots geslagen.
De man sloeg hem en sloeg hem, totdat Buck geen vechtlust meer had.
Hij leerde dat een man met een knots de wet uitmaakte.
De man in de rode trui zei,
gehoorzaam hond en je zal goed worden behandeld.
Wees een ongehoorzame hond en ik sla de teer uit je, begrepen?
Buck begreep het, maar hij was er niet blij mee.
Weet hij te ontsnappen? - We moeten afwachten.
Het leek erop dat Buck een wereld was binnen gekomen waar hij niet echt in paste.
En dat zou weleens problemen kunnen betekenen.
Ik ben blij dat onze Buck terecht is gekomen waar hij thuis hoort.
Welterusten, Boterbloem. Droom zacht.
Kom op, Buck. Je wilt toch een huisdier zijn, of niet?
Huisdieren zijn in.
Het is een mooie halsband. Kijk, leder.
Kom op, Buck. Wil je er niet cool uitzien?
Buck, het is zo mooi.
De wonderen zijn de wereld nog niet uit.
Kom op, jongen.
Hé, kido. - Ik heb hem bijna.
Is dat een wolf? - Het is een wolfachtige hond.
Zijn naam is Buck. - Hij ziet er sterk uit.
Ook slim.
Goedemorgen, Jack. - Goedemorgen.
Heeft u vannacht niet veel geslapen?
Ik slaap sowieso niet veel deze dagen.
Hij vindt me aardig.
Ik ga mama en papa overhalen zodat ik hem mag houden.
Ry.
Wacht maar totdat Brittney en Cloe hem zien.
Chloe's familie heeft een Afghaan en Brittney's heeft een Shar-Pei.
Maar niemand, dan bedoel ik ook echt niemand in Beacon Hill heeft een wolf als huisdier.
Kom op, Ryann.
Je zal van deze plek gaan houden.
Hallo, Mr. Hale. - Hoe gaat het met je vandaag?
Goed. Hoe gaat het met u? - Niet slecht.
Ik moet even iets regelen bij de bank, Boterbloem.
Tracy, laat deze kleine meid maar kiezen wat ze wilt.
Zolang ze maar niet overdrijft.
Oké. - Opa?
Wilt u me alsjeblieft geen Boterbloem noemen waar andere mensen bij zijn?
Daar schaam ik me voor. - Sorry.
Wat dacht je van een Sundae aardbeien?
Hé, Jack. - Hoi.
Hoi, Tracy. Hoi.
Ik wist niet dat jij vandaag moest werken.
Ik kwam voor een...
drankje. Ik bedoel soda.
Ik denk dat we dat wel voor elkaar kunnen krijgen.
Race jij met sledehonden? - Ik probeer het. Ik zit nog in de leerfase.
Ik kan niet geloven dat mensen honden dwingen om in de sneeuw te racen.
Meen je dat? Ze vinden het geweldig.
Ze zijn ervoor gefokt.
Als je ze eenmaal in de tuigen heb zitten,
is het lastig om ze tegen te houden zodat ze nog niet gaan rennen.
Hoe komt het dat jij niet hebt gewonnen? - Mijn leider is niet echt goed.
Je hebt een hele speciale hond nodig om een goede leider te kunnen zijn.
Ik heb de meest speciale hond van de hele stad. Omdat hij gedeeltelijk wolf is.
Ozz, probeer je nog steeds die dingen te roken?
Beoefen je slechte gewoonte maar buiten. Er wordt hier binnen niet gerookt.
Hé! Wat is er zo grappig, idioot?
Ik zie dat je een nieuwe vriendin hebt. Is zij niet wat te volwassen voor jou?
Ik ben volwassen genoeg om te weten dat roken voor losers is.
Wat zou je ervan vinden om dat ijsje...
op je hoofd te hebben? - Hé. Hé. Kom op.
Ozz, je bent klaar nu.
Misschien zou die wolfshond die jij hebt gevonden wel een goede sledehond kunnen worden.
Misschien, maar ik neem hem mee naar Boston.
Ik zou willen dat hij mijn garage was binnen gelopen.
Ik heb nog nooit zo'n sterke hond gezien
en slim genoeg om een leider te zijn.
Dat kan ik zien.
Hij leert al.
Hé. Gewoon voor de lol,
waarom pakken we het tuig niet, kijken hoe hij erop reageert.
Wat? Bang dat hij er niet slim genoeg voor is?
Laten we het tuig gaan halen.
Je zal het zien.
Wacht eens even. Waar heb jij dat beest vandaan, kleine meid?
Hij zat in onze garage.
Ja. - Hij is sterk, pa. Of niet dan?
Moet je kijken hoe groot hij is.
Dus je hebt hem gevonden?
Hij ziet er wild uit.
Dat is hij niet. - Het zit zo.
Wij hebben dat beest vijf dagen geleden in de wildernis gevonden.
Hij zat een eland achterna op Horseman's Ridge.
We vingen hem, gooiden een touw om hem heen, maar hij ontglipte ons.
Zo is het. Ozz, hier zo, kan het je vertellen.
Juist. Dat klopt. Wij hebben dat beest gevonden.
Hij is van ons. - Nee, dat is hij niet.
Kan ik je ergens mee van dienst zijn, Heep?
We zaten deze kleine dame te vertellen dat...
we haar dankbaar zijn dat zij onze wolfshond heeft gevonden.
Waar heb je het over? - Wij hebben die hond zelf gevonden.
Een touw omheen gegooid. Alleen hij is ons ontglipt.
Heb je daar enig bewijs van?
Natuurlijk.
Dat klopt.
Dat is niet goed genoeg, Heep.
Vind je het erg als ik je vraag wat je hier doet?
Ja, natuurlijk. We kwamen hierlangs om wat eieren te kopen.
Dat is... dat is twee deuren verderop.
Dat is zo.
Dan wensen wij jou nog een fijne dag, Heep.
U laat ze Buck toch niet meenemen, hè?
Nee, nee, nee. Maak je geen zorgen.
Opa. Ik wil weten wat er met Buck is gebeurd.
'Buck werd op een schip gezet en zeilde zeven dagen lang.
Aan het eind van zijn reis bevond hij zich in een vreemd nieuw land van Alaska.
Het was een land vol met nieuwe ervaringen.
En de nieuwste voor hem was de ervaring met sneeuw.
Zoiets had hij nog nooit gezien.
Maar er kwam een nieuwe verrassing.
Buck werd in een tuig gezet,
net zoiets als hij bij paarden bij zijn thuis had gezien.
Buck leerde te rennen als een team.
Leerde langzaam zijn nieuwe plek in zijn leven te accepteren.
'S nachts, aangezien de mannen hem niet bij hun in de warme tent liet slapen,
moest hij van de anderen honden leren
hoe een Yukon dog zijn eigen behaaglijk bed voorbereidde.
Goedemorgen, Bill. Sorry dat ik je zo vroeg moet storen.
Altijd fijn om je te zien, Rene.
Heep zegt dat jij zijn hond hebt.
Nou, dat weet ik zo nog niet. Hij kwam een paar dagen geleden hier aanlopen.
Dr. Spencer zei dat hij meer dood dan levend was.
Mijn kleindochter heeft hem min of meer tot leven verzorgd.
Kijk, het is een wolf. Bill, dat is geen huisdier voor een klein meisje.
Ik ben niet zo klein en u bent een leugenaar.
Ryann.
Je kan dat stadsmeisje beter wat manieren leren, Bill.
Ik wil je alleen bedanken.
Bedankt dat je voor onze hond hebt gezorgd. Wij nemen hem nu mee terug.
Ik wil daar wat bewijs van zien.
Wat voor bewijs wil je? Wij hebben hem gevonden.
Ik wil nu...
Hij heeft lef en daarom willen wij hem terug.
Trouwens, hij trekt meer naar de jongen dan naar mij. Oswald.
Hij heeft een band met de jongen.
Is dat het soort bewijs waar u naar op zoek bent, Sheriff?
Nou, ik ben geen rechter.
Volgens de wet moeten we het dier in het asiel onderbrengen
totdat de zaak is geregeld in de rechtszaal.
Echt niet. Buck is van ons.
Ten eerste, deze kleine meid woont hier niet eens.
Ten tweede, ik heb het beste slede team van deze gehele vallei
en dat zou een geschikte plaats zijn voor die hond.
Ik durf te wedden dat jij niet zo goed bent. Ik weet zeker dat Jack beter is.
Als u daar anders over denkt, waarom race u dan niet tegen hem?
Wat? - Dat is nog eens een idee.
Waarom houden jullie beiden geen race en de winnaar mag het dier houden.
Wat voor een race? - Wat dacht je van de laatste baan
van de Race to the Sky?
Dat zijn een paar goede kilometers.
Wat zeg je ervan, Jack? - Ik...
Is het goed als Buck in ons team zit?
Het kost je vijf maanden om die hond voor de slede te trainen.
Trouwens, er is wel iemand veel beters nodig dan...
Jack Ferguson.
Ferguson.
We doen het. Over twee weken.
Als jullie niet te bang zijn.
De winnaar van de race claimt de hond op.
De wolf.
Op Buck.
Eerlijk genoeg. Wegwezen hier.
Waar denk jij heen te gaan? Achterin. - Waarom?
Omdat ik al die broodkruimels niet op mijn stoelen wilt hebben.
Ga achterin zitten. - Maar het vriest.
Prima dan. Dan loop je maar naar huis.
Als je wilt dat de honden gaan lopen, dan roep je 'hike'.
Als ze rechtsaf moeten gaan dan zeg je 'Gee'. Als ze linksaf moeten gaan dan zeg je 'Haw'.
Hoe zeg je Whoa? - Makkelijk, Whoa!
Wanneer zeg je, mush? - Nooit, dat is alleen in de films.
Je kan maar beter gaan lopen.
Ik heb je.
Kijk maar uit.
Laat me met rust.
Hé! - Ik heb je.
'Door de tijd heen, werd Buck zo sterk als ijzer.
Zijn zicht en reuk werd aanzienlijk scherp.
Instinct, die allang waren verdwenen,
kwamen weer tot leven.
Hij voelde zich weer thuis in de wildernis.
En Buck wist dat zijn leven nooit meer hetzelfde zou worden.
Denkt u dat wij de race kunnen winnen?
We moeten wel, ik wil Buck houden.
Ry...
je weet dat je moeder en vader dat beslissen.
Zelfs als je de race zou winnen, ligt het misschien niet aan hun.
Misschien ligt het dan aan Buck.
Hoe dan ook, wij gaan winnen.
Het is nu tijd voor de grote test.
Een sledehond moet overweg kunnen met zijn teamgenoten.
Zie je hem? Dat is onze nieuwe leider.
Dat is Buck, oké?
Jullie moeten naar hem luisteren.
Hike!
Ik zei, Hike.
Goed zo, Buck. - Hé, hij laat ze rennen.
Het lijkt erop dat hij een leider is.
Ze lopen echt.
Misschien hebben we uiteindelijk toch nog een goede sledehond.
Alleen voor de race. Vergeet niet, dat ik hem meeneem naar Boston.
Daar heb je Tracy.
Zij is het mooiste meisje in de stad.
Zij neemt pianolessen van mijn moeder.
Hoi, Jack.
Hoi, Tracy.
We zijn net deze hond aan het trainen.
Het ziet ernaar uit dat hij je wel even bezig houdt.
Het is een nieuwe hondenriem.
Veel succes met je hond. - Het is een nieuwe hondenriem.
Gedraag jij je altijd zo vreemd als zij er is?
Vreemd?
Ze vind je aardig. - Jij bent gek.
Ik moet wat dingen ophalen in de stad.
Zal ik je afzetten zodat je op verkenning kan gaan?
Opa, ik heb alles al gezien in de stad. - Nee, dat heb je echt niet.
Ik heb nog veel meer van dat eten nodig, alsjeblieft.
Ik neem het je niet kwalijk. Ik heb het uiteindelijk ook geprobeerd.
Het is heerlijk.
Waarom volg je mij?
Wat doe je?
Veel van deze dingen zijn best stom. Het is mij nooit eerder opgevallen.
Weet u wat ik echt nodig heb?
Een paar van McHenry waterproof sneeuwbotten, zoals die van Jack.
Ben je niet bang dat je er dan als een bewoner uitziet?
Ik kan Buck niet trainen zonder een paar goede laarzen.
We zullen kijken of we een paar in de stad kunnen vinden.
Hé, het is verhaaltjes tijd.
'De volgende vijf maanden reisden Buck en het hondenteam 1500 kilometer
in het koudste weer van het jaar.
Toen zij arriveerde bij Skagway waren de honden doodmoe.
Er werden nieuwe honden erbij gehaald om hun te vervangen.
En de afgematte honden werden verkocht.
Het team van Buck werd gekocht door een stelletje vreemdelingen.
Daar had je Charles die in de kapperszaak van zijn vader was opgegroeid.
Zijn vrouw Mercedes, die nog nooit in haar leven een dag had gewerkt.
En de broer van Mercedes, Hal, was een gemene kerel
die kaart spelen speelde om rond te komen.
Geen een van hun van enig idee hoe zij moesten omgaan met een Yukon.
Maar zij kwamen naar Alaska, zoals zovelen,
met de verwachting ergens een fortuin vol goud te kunnen vinden...
recht vanuit de grond.
Buck was niet gelukkig om te werken voor deze drie sullen.
Ze hadden helemaal geen verstand van honden
en nog minder van honden sleeën.
Ze lieten de honden zich kapot werken en hadden geen hondenvlees meer
terwijl zij nog 160 kilometer van hun bestemming af waren.
Als de honden stopten met trekken, dan sloeg Hal Buck met een stok.
Gelukkig, kwamen zij bij een kamp
van een prospector genaamd John Thornton.
Thornton was een sterke man.
Maar zelfs hij was tot tranen geroerd toen hij die scène voor zich zag.
Hij brulde tegen Hal,
'Als je die hond nog een keer slaat dan vermoord ik je'.
Thornton sneed Buck los van de slede.
Doodsbang haalden Hal, Charles en Mercedes de helft van hun spullen van de slede
en vervolgden verder hun weg.
Thornton waarschuwde hen om niet verder te gaan,
omdat het ijs op de rivier snel zou gaan breken.
Maar zij negeerden hem.
En zij zijn nooit meer wedergezien.
Had Buck eindelijk de persoon gevonden waar hij bij thuis hoorde?
Je wilt toch niet dat ik de rest van het verhaal gaat verpesten?
Hé, opa. Hoe zit dat met die enge man die ik in de stad zag?
Hatcher? Ik weet niet veel over hem.
Woont boven op de berg in een hut. Heel erg op zichzelf.
Sommigen zeggen dat hij een ontsnapte crimineel is die op de vlucht is.
Ze zeggen dat hij konijnen vangt met zijn blote handen
en ze rauw op eet.
En als er geen konijnen zijn dan eet hij stenen.
Iedere stad heeft wat vreemde mensen nodig waar de mensen over kunnen roddelen.
Zover ik weet... heeft Hatcher nog nooit iemand lastig gevallen.
Wat is er? Heb je geen honger?
Goedemorgen, Jolene. - Is dat zo?
Ga dat maar tegen mijn kippen vertellen.
Als je ze kan vinden.
Ik geloof niet dat ik je begrijp. - Twee kippen van mij zijn vannacht verdwenen.
Er liggen overal veren verspreid.
En jij denkt aan een overtreding.
Waar kan ik je mee van dienst zijn? - Om te beginnen, Bill,
je kan twee nieuwe kippen voor mij kopen. - Waarom zou ik...
Ik weet zeker dat het dat beest is die jij in je garage houdt.
Hij heeft nog aan niemand geen problemen veroorzaakt
Hij is een bedreiging. - Hallo.
Kind, ik heb je met dat beest gezien. Hij heeft twee kippen van mij opgegeten.
Niet waar. Hij blijft de hele nacht in de garage.
Het is een goede wolf. Hond.
Het enige wat ik nog te zeggen heb, als er nog meer van mijn kippen vermist geraken,
zal ik de sheriff moeten bellen om dat beest weg te halen en in laten slapen.
Geen zorgen, Jolene. Wij zullen ervoor zorgen dat hij niemand lastig valt.
Vanaf nu moeten we Buck vastbinden.
Ik denk niet dat hij er blij mee zal zijn.
Wat maken een paar domme kippen nou uit? - Wacht eens eventjes, jongedame.
Misschien is het tijd om Buck terug in de wildernis te zetten.
Misschien zou dat beter zijn voor iedereen.
Hij zal die race gaan winnen en iedereen laten zien dat hij een goede huisdier is.
En mama en papa zullen ervoor zorgen dat ik hem mag houden
en Brittney en Chloe zullen jaloers zijn.
Is dat de enige reden waarom jij hem wilt hebben?
Nee. Hij is mijn vriend.
Schiet eens op, jongen. We hebben niet de hele dag.
De honden hebben niet zo goed gelopen, pa.
Ik denk dat het misschien aan het goedkope voer ligt wat je blijft kopen.
Ze hebben vlees nodig.
Ik zou ook wel wat willen hebben.
Kan ik vandaag een paar handschoenen in de stad kopen, pa? Mijn handen zijn bevroren.
Je hebt het paar verloren die je vorig jaar hebt gekocht.
Waarom zou ik geld verspillen door een ander paar voor jou te kopen?
Je gaat die toch weer verliezen.
Denk je dat onze honden de race zullen winnen, pa?
Het gaat niet om de honden, oké?
Het gaat erom hoeveel hersenen de rijder heeft.
Denk jij dat ik meer hersenen heb dan Jack Ferguson?
Daar zou ik de auto nog niet om verwedden.
Ach, het maakt ook niet uit.
Ik heb genoeg hersenen voor ons allebei.
Sluit het hek, we gaan.
Denk jij dat ik Buck mee naar huis kan nemen?
Ik heb geen idee, Ry. Ik weet niet of hij de stad wel zo leuk vindt.
Als mama en papa niet willen dat ik hem hou,
dan wil ik dat jij hem hou.
Laten we ons eerst maar gaan concentreren op het winnen van deze race.
Ozz is best goed op een slede.
Vooral als hij niet naar zijn vader luistert.
Waarom racet een zak als hem eigenlijk met honden?
Ik weet niet zeker of ik hem kan verslaan. Ik ben er echt niet van overtuigd.
Zoals oma altijd zei,
'Zegen dit eten en degene die het eten. '
Amen.
Oké, dit is de eerste keer dat ik in mijn eentje pudding heb gemaakt,
dus eerlijk zeggen.
Vindt u het lekker? - Het is interessant.
De melk was bijna op, dus heb ik botermelk gebruikt.
Dat is het hem.
Hallo. Hoi, Paula.
Ja, ze zit hier.
Het is je moeder.
Hoi, mama. Ik heb een verrassing voor je. Wacht maar totdat je het ziet, oké?
Ik hou van je.
Ze wilt u nog even spreken. - Oké.
Ryann, ga nog even kijken dat Buck vast zit.
Hoi, Paula. Ja, ze heeft het heel goed naar haar zin.
Ze is hondensleeën aan het leren, geloof het of niet.
We hebben het over dezelfde kleine Ryann.
Luister, Paula, ik wil mij er niet mee bemoeien, maar...
Ryann heeft het in haar hoofd gehaald dat ze een hond naar Boston wilt halen.
Het is een grote hond, gedeeltelijk wolf.
Kwam hier een paar dagen geleden als een zwerver aanlopen.
Ja, zo denk ik er ook over.
Ja, ik zie hem ook niet in de stad wonen. Ik hou je op de hoogte.
Je moet je gedragen anders krijg je grote problemen.
En dan kan je niet met mij mee naar Boston.
Ik hoop dat je die kippen niet hebt opgegeten.
Maar als je dat wel hebt gedaan, dan weet ik dat je dat niet uit slechtheid heb gedaan.
Dit moet je uit de problemen houden. Welterusten, Buck.
'De wonden van Buck begonnen te helen.
Zijn spieren begonnen op te zwellen,
en het leven kwam weer terug in zijn ogen.
Hij begon snel van zijn nieuwe meester te houden.
Tenslotte, had deze man zijn leven gered.
Buck kon zich geen groter plezier wensen dan Thornton's ruwe omhelzing.
Maar ondanks deze grote liefde,
de primitieve natuur dat de Yukon
had laten ontwaken in Buck, bleef.
Er was iets in het bos wat hem riep
en hij voelde zich gedwongen om te antwoorden.
Hij begon urenlang te dwalen in zijn eentje, soms dagen,
maar de liefde voor John Thornton zorgde er altijd voor dat hij terug kwam.
Tenminste, tot nu toe.
Waarom hij dit deed, wist hij niet.
Hij vroeg het zich ook niet af.
Maar de liefde voor John Thornton dreef hem altijd terug.
Bedankt, opa.
Opa?
Ben ik een jongensachtig meisje? - Dat is een raar woord.
Ik weet niet precies wat het betekent, maar het past geloof ik niet bij jou.
Ik zal nooit worden zoals de Beacon Hill meisjes, hè?
Vind jij dat je moeder een jongensachtig meisje is?
Echt niet. - Ik zal je eens iets laten zien.
Dat is je moeder.
Heeft zij vroeger softbal gespeeld?
Nee. Honkbal.
Snelle worp.
Ze smeekte mij altijd om haar te laten spelen.
Ik was bang dat zij gewond zou raken, maar uiteindelijk heb ik toegegeven.
Ze bleek de beste korte stopper te zijn in Bristol County.
En daar bovenop, werd zij 'Homecoming Queen'.
Opa, Jack zegt dat Buck er klaar voor is om door het bos te rennen.
Hij wilt het team meenemen naar Cold Creek Trail.
Hij zei dat ik mee kan rijden in de mand.
Ik zei dat u dat wel goed zou vinden, omdat u mij vertrouwt.
Ik weet niet zeker of ik Buck vertrouw.
En dat is onbekend terrein voor jou.
Niet voor Jack. Alstublieft?
U heeft mama honkbal laten spelen.
Ik wil niet dat je...
verder dan een mijl gaat.
Op die manier kan je terug lopen als het nodig is.
Maar dat is helemaal niet ver.
De paden zijn helemaal bedekt met sneeuw.
Het is heel gemakkelijk om te verdwalen.
Ik weet dat Jack een goede jongen is, maar jouw ouders hebben jou aan mij toevertrouwd.
Maar een mijl?
Beloof me...
dat je in de buurt blijft.
Ik beloof het.
Ben je er klaar voor?
Vergeet niet dat je je armen en je handen binnen houdt.
Laat die anderen maar eens zien wat een echte sledehond kan doen.
Oké?
Oké.
Klaar om te vertrekken? - Probeer ons maar eens tegen te houden.
Wie weet geraken we wel tot het einde van de berg.
Ik moest je nog wat vertellen, Jack.
Ik heb opa beloofd dat we maar voor een mijl gaan.
Het is de eerste keer dat je erop uit gaat
en als je Boterbloem meeneemt, wil ik dat je in de buurt blijft.
Boterbloem? Natuurlijk, geen probleem, Mr. Hale.
Oké. - Wij zullen veilig terug keren.
We maken gewoon de rit een paar keer, oké?
Kunt u de sneeuwhaak voor mij eruit halen?
Oké.
Jullie kunnen gaan. - Hike! Hike!
Go Buck.
Ze lopen echt. Ik zou willen dat we verder konden.
Misschien kan ik opa overhalen om ons morgen wat verder te laten gaan.
Buck! Whoa! Whoa!
Whoa! Buck, whoa! - Stoppen!
Buck, Ranger, Sparks, Pepper! Whoa!
Ben je in orde? - Ik denk van wel.
En jij?
Ik heb mijn enkel verrekt.
Nee, hè. Dat gaat uren duren voordat ze uit de knoop zijn.
Buck, kom hier. Kom hier.
Je moet naar mij luisteren, oké?
Ik weet niet waar je achterna zat,
maar je moet naar mij luisteren, oké?
Ik ga je tuig afdoen zodat ik al die lijnen uit de knoop kan halen, oké?
Blijf.
Buck. Kom terug.
Waar denk je dat hij heen is gegaan? - Terug de wildernis in.
Hij komt terug. Hij moet wel.
Hij komt wel terug, toch?
Op dit moment hebben we wel grotere problemen.
Zoals hoe we hier vandaan moeten komen.
Geen verbinding.
Moeten we ons zorgen gaan maken?
Dat helpt toch niet. Ik bedoel, je opa weet dat wij hier ergens zijn.
Hij komt ons vroeg of laat wel zoeken.
Je mag hem niet vertellen dat Buck van het spoor afweek.
Waarom niet? - Omdat hij dan gaat zeggen dat Buck te wild is.
We zeggen hem wel dat het mijn fout was.
Dat ik wou blijven gaan.
Het is koud. - Ja.
Jeetje.
Wat doen jullie helemaal hier?
We waren met de slee onderweg.
De honden werden afgeleid. We crashten.
Jouw hond heeft mijn hut gevonden.
Wou niet stoppen met blaffen tot ik hem volgde.
Alles oké? - Jack zijn enkel is gewond.
Het is maar verstuikt.
We hebben het een beetje koud, maar voor de rest is alles goed.
Jullie kunnen beter met mij meekomen. Het is niet zo ver.
We kunnen de honden even hier laten.
Zo moet het.
Sheriff, laat Bill Hale weten dat ik zijn kleindochter
en de Ferguson jongen in mijn hut heb.
Ze hadden een ongevalletje met de slee en moesten gered worden.
Zodra ze opgewarmd zijn, breng ik ze met de sneeuwkat.
Ik zal het hem laten weten, Roy.
Hij zal erg blij zijn dat te horen. Hij heeft het laatste uur extreem veel gebeld.
Laat hem zeker weten dat zijn kleindochter in orde is.
Tot ziens.
Wat doet u hier? - Ik woon hier.
Is dat uw hond?
In de herfst overleden.
Had meer verstand dan alle mensen die ik ken.
Goede metgezel.
En de beste werkhond ooit.
U mist hem vast wel.
Zoals ik een arm zou missen.
Maar goed dat het niet donker werd. - Ik was niet bang.
Hoe dan ook, je zal jouw opa snel genoeg terug zien.
Nu ben ik bang. - Dat zou ook moeten.
Je had het beloofd. - Opa, ik...
Je ging tegen mijn wensen in.
En nog belangrijker... mijn bevelen. - Ik weet het.
Je had het me beloofd en deed het toch.
Wat is een belofte waard, als je je er niet aan houdt?
Jij bent tenminste nog een kind, maar Jack zou beter moeten weten.
Het is mijn schuld, opa, niet die van Jack.
Ik was degene die zei een beetje verder te gaan, maar de honden gingen lopen.
Buck wou niet stoppen.
Ik had al een voorgevoel dat dat beest voor problemen ging zorgen.
Buck zorgt niet voor problemen.
Buck heeft onze levens gered. - Daar ben ik niet van overtuigd, Ry.
Ik heb ook opgemerkt dat je erg veel achter staat met je huiswerk.
Ik ben teleurgesteld.
Opa...
Wilt u mij het verhaaltje voorlezen?
Niet vanavond.
Jij moet nadenken over wat je vandaag hebt gedaan en waarom je het deed.
Ik denk dat we die race van aanstaande zaterdag voor jou wel kunnen vergeten.
Maar opa! - Naar bed!
Ik heb donuts bij voor jou.
Ik wil me voor gisteren verontschuldigen. Ik had beter moeten weten.
Ik ben al blij dat jullie veilig thuis kwamen.
Weet je wat? Ik ga niet aan de race meedoen.
Ik ben nog niet zo goed met een slee.
Ik weet het niet, Jack. - Ik wel.
Hoe dan ook, hou je goed.
Wat ben je aan het doen?
Ik moet een verslag over mijn reisje schrijven.
Is jouw huiswerk klaar?
Ik heb zelfs het extra studiepunt gedaan.
Jeetje.
Ik ben trots op jou.
Ken je je oma nog?
Ze was erg lief.
Je weet dat ze me deze zomer verlaten heeft.
Ze was eens in de winkel om eten te kopen
en toen kreeg ze een hartaanval
en stierf voordat ze zelfs een dokter konden bellen.
Niemand had mij opgebeld, dus wist ik eerst van niets.
Ik wachtte op haar.
Ik staarde gewoon naar de deur...
Wachtende.
Dus...
Begrijp je waarom ik boos was
toen je niet meteen terug kwam.
Ik was bang dat jij ook niet meer terug kwam.
Het spijt me, opa.
Zal ik de rest van 'Call of the Wild' verder voorlezen?
Het laatste dat we gelezen hadden...
Buck leefde gelukkig met Thornton in de wildernis.
Voor Buck was het een ongelooflijk genot.
Jagen, vissen en door vreemde plaatsen zwerven
met zijn nieuwe meester.
Maar hij hoorde nog steeds de roep in de diepte van het bos.
Het vulde Buck met grote onrust en wilde verlangens
voor wat hij nu wist.
Buck begon dagen aan een stuk van het kamp weg te blijven.
Oude herinneringen kwamen in hem op, herinneringen over zijn voorouders.
Hij vond een oude eland
en jaagde drie dagen lang op de eland
tot de eland moe werd en Buck hem neerhaalde.'
Heeft hij een eland vermoord?
Toen Buck terugkeerde naar Thornton's kamp, kwam hij een groep mannen tegen
die Thornton hadden beroofd en hem erg hadden geslagen.
Buck stormde op de mannen af in een vlaag van razernij
en ze vluchtten bang de bossen in.
Buck vond zijn geliefde meester...
dood terug.'
Ik hou niet meer van dit boek.
Ik wil er niets meer van lezen.
Je zal het verhaal niet begrijpen als je de rest niet hoort.
Dat kan geen kwaad. Ik wil gaan slapen.
Ben je klaar voor de grote race? - Ik heb het geannuleerd.
Waarom?
Ik zou het toch al niet gewonnen hebben.
Hoe kan je dat weten, tenzij je het probeert?
Ik heb tegen iedereen op school gezegd hoe hard je ervoor werkt.
Ik wil kunnen zeggen dat ik jou kende voor je een kampioen was.
Heb je over mij gepraat?
Jack, veel geluk met die race dit weekend. We stemmen op jou.
Ik moet terug aan het werk.
Dit is het verhaal van mijn reisje naar Montana.
Voor ik naar hier kwam, wist ik niet dat de wereld zo mooi kon zijn.
Ik zal je eens wat over Jack vertellen.
Hij is de liefste jongen die ik ooit heb ontmoet
en hij heeft me heel veel over honden geleerd.
Ik vergat je bijna te vertellen over het beste gedeelte van Montana.
Mijn opa.
Hij weet alles
al wou ik soms dat dat niet zo was.
Hij was vroeger getrouwd, maar mijn oma stierf.
Ik mis haar enorm, want ze was erg lief.
Opa mist haar vast ook.
Maar hij is een volwassene, dus mag hij niet droevig zijn.
Als je het mij vraagt, dan is oma nu bij God.
Ze houdt opa in de gaten als een speciale engel,
hoewel hij haar niet ziet.
Maar ik denk dat het waar is.
Einde.
Alles goed, Jack? - Ik heb besloten die race te doen.
Wie zegt dat ik niet goed genoeg ben?
En weet je wat? Ik ga winnen!
Zo hoort het.
Waar wacht je op? Hij zal hulp nodig hebben!
Ga maar! - Echt?
Ja! - Bedankt, opa!
Kom op, Jack, we hebben nog maar een dag om ons klaar te maken.
Hoe gaat het met hem? - Hoe gaat het met mijn maatjes?
Hoe gaat het met mijn leider?
Ja, goede jongen. Ik zie jou graag, goede jongen!
Als je niet wint, ga je bij Mr. Heep moeten wonen.
Je weet dat je dat niet zou willen.
Waarom laat je Buck niet beslissen?
Hij is teveel wolf voor jou, meisje.
Eén dezer dagen zal hij zich tegen jou keren.
Jazeker. Hij zal jouw gezicht er zo afrukken.
Dan is er niets anders dan oogballen en bloed van jou over.
Ik maak maar een grapje.
Vind je het erg als ik hem geluk wens?
Nog een goede race.
Ik wacht op de finishlijn op jou.
En jij komt met mij mee naar huis.
Het is tijd om te beginnen. De sleden staan op hun plek.
Maak hiervan een leuke, aardige race.
Laten we wat plezier maken.
Je weet precies wat je moet doen.
Ik heb hondensnoepjes in jouw beide zakken gestoken.
Als Jack te dichtbij komt, laat ze dan gewoon op de weg vallen.
Zijn honden zullen de race zo opgeven.
Jack, weet je zeker dat ik mee mag komen?
Het is extra gewicht dat de honden moeten trekken.
Weet ik, maar we zijn een team.
Oké, draag dit...
voor geluk.
Het zal je ook warm houden.
Hoe zie ik eruit? - Je ziet er als een winnaar uit!
Als je deze race niet wint, hoef je niet meer naar te huis komen. Begrepen?
Ja, ja.
Veel geluk, kinderen. - Ozz, luister.
Ik heb zijn sneeuwhaak bevroren, dus zal je een voorsprong hebben.
Ja, ja.
Op jullie plaatsen.
Sta klaar.
Ga!
Lopen! Lopen! - Het zit vast!
Kom op, Jack!
Lopen! Ga!
Lopen!
Kom op. Ga, ga, ga!
Lopen!
Kom op, jongens! Laten we dit winnen!
Sneller! Sneller!
Kom op, Buck!
Ga, Buck!
Kom op, mormels!
Lopen!
Jack, we moeten hen inhalen.
Kom op.
Lopen! Lopen!
Ga zo snel als de wind.
Ringo, Sparks, Pepper, ga! Ga!
Kom op, Buck! Je kunt het!
Kom op, mormels! Pa vermoord me als we dit niet winnen.
Kom op, Buck! Je kunt het, Buck! - Lopen!
Ga, Buck!
Lopen! Lopen!
Kom op, Buck!
Lopen! Lopen!
Ga Buck, kom op!
Nee, ik kan ze ons niet laten inhalen!
Lopen!
Kom op! We kunnen dit winnen.
Zo moet het, Jack!
Laat ze lopen!
Kom op, Jack!
Rustig aan nu! Blijf uit de buurt van Heep's team.
Oh, nee!
Kom op, jongens! Snel! Snel!
We hebben hem!
Wacht tot je er veilig langs kunt.
Ik denk dat Jack weet wat hij doet.
Dat geloof ik ook. En dat meisje ook.
Lopen! Lopen!
Kom op, Jack! Ja!
Lopen!
Verdomme, Ozz! Bevries hem!
Raak hem met het ijs.
Kom op, Buck! - Kom op!
Ziet er goed uit!
Goed gedaan! - Jack!
Wat scheelt er toch met jou? Ik zei dat je hem moest bevriezen.
Ik zei dat je hem moest bevriezen!
Verdomme.
Je hebt goed geracet.
Jij ook, Ozz.
Hier...
voor jouw honden.
Het spijt me van alles.
Misschien zie ik jullie nog wel eens.
Ik studeer volgend jaar af en dan ga ik naar de universiteit.
Dat heb ik nog niet aan mijn vader verteld.
Bedankt.
Gefeliciteerd.
Sheriff!
Sheriff, dat was geen eerlijke race.
Zij hadden twee sledehondendrijvers.
Ze zouden gediskwalificeerd moeten worden. - Je hebt eerlijk verloren.
Het was ook niet eerlijk om die wolf te laten lopen.
Heep, hou je mond. - Ik heb gewonnen!
Dat was geen eerlijke race en dat weet je.
Wie zou die bastaardhond trouwens willen hebben?
Buck, stop! Niemand wil jou kwaad doen.
Haal hem van me af! Help! Hij is een wild dier!
Dat hebben jullie allemaal gezien! Hij is een wild dier, zeg ik je!
Je kan hem beter laten inslapen.
Ik zal geen klacht indienen.
Ik ga toch uit deze luizige stad verhuizen.
Ik ga wel ergens naartoe waar het niet zo erg stinkt!
Stom stadje.
Ik ga naar het noorden.
Maar ik zou wel eens kunnen terugkomen.
Bill, Buck lijkt nog steeds te wild te zijn.
Ik kan het niet meer toelaten dat hij in de stad blijft.
Ik neem hem wel terug naar Boston.
Ik heb gisterenavond met jouw ouders gesproken
en ik heb hen over Buck verteld.
Je kan een wolf niet naar de stad brengen.
Toen ik hem met de riem vastbond, ontsnapte hij.
En ik denk niet dat het de eerste keer was.
Ik denk ook dat hij die kippen heeft opgegeten.
Dat wou ik je nog zeggen, maar ik wou niet dat ze hem meenamen.
Hij is blijkbaar geen goed huisdier.
Hij is een wolf. Hij is een geweldige wolf, maar hij blijft een wolf.
Hij moet gewoon op de juiste plaats zijn.
Kan hij terug naar het bos gaan?
Nee, dat gaat niet.
Hij is het hier te gewoon.
Hij zou meteen terugkomen.
Ik heb werkelijk geen keuze.
Ik zal hem naar het depot moeten brengen.
Neem maar afscheid van hem.
Ry? Liefje?
Je bent een moedige meid.
Nee!
Ik laat jullie hem niet meenemen!
Je mag Buck niet naar het depot brengen.
Nee!
Ik hou van je, Buck. - Ik kan wel een goede hond gebruiken.
Dat zou van pas komen.
Hij schijnt u wel graag te mogen. Dat is al zeker.
Zolang hij maar bij de hut verblijft...
...dan heb ik geen bezwaar.
Ik denk dat hij het daar wel leuk zal vinden.
Ik denk dat hij het daar prima naar zijn zin zal hebben.
Toch nog één dingetje...
We zullen hem een andere halsband moeten aandoen.
"John Thornton was dood.
De laatste band was doorbroken.
Buck was niet meer aan de eisen van de mensen gebonden.
Maar de inboorlingen van dit land vertellen nog altijd een verhaal.
Het is een verhaal van de geest van een hond,
die vooraan de meute loopt.
Ze zijn bang van deze geest,
omdat hij sluwer is dan hen.
Hij steelt uit hun kampen,
berooft hun vallen en trotseert hun moedigste jagers.
Ze zeggen dat hij een geweldige, prachtige wolf is.
Niet zoals andere wolven.
Hij zingt het lied van de Yukon wolf...
Welk het lied van de meute is."
Bedankt, Rene. - Graag gedaan.
Prima.
Jeetje, voor mij?
Ik weet dat ze een beetje klein is. - Ze is perfect.
Wat zouden Brittney en Chloe hiervan denken?
Wie geeft daarom?
Ik weet precies hoe ik haar ga noemen.
Engeltje.
Dit was de beste reis ooit.
Ik hou van jou, opa.
Ik ook van jou.
Voet!
Goed zo.
Brave hond.
Vertaald door Muzatte en Stardance Gedownload van www.ondertitel.com